تجربیات شخصی دوران سربازی (دوران آموزشی)

توجه: لیست ابزارهای مورد نیاز دو ماه آموزشی سربازی در پست بعدی (پایین صفحه) آمده است.

در دو ماه آموزشی فقط دو هفته اول خیلی مشکل است و فشار جسمی و روحی زیادی را به شما تحمیل میکند. بعد از ده تا چهارده روز هم شما به شرایط عادت کردهاید و هم فرماندهان سخت گیریهای قبلی را به شما نمیکنند و دائم در حال بازخورد گرفتن و سنجش هستند تا شرایط را بر اساس آن تنظیم کنند تا به کسی فشار بیش از حد نیاید.

در سربازی فقط و فقط کاری را که به شما میگویند انجام دهید. اصلا پیشنهاد نکنید مثلا اگر به این روش انجام بدهیم بهتر است یا این کار چه فایدهای دارد و... شما فقط باید کار را انجام دهید و سعی کنید از زیر کار در نروید تا از جانب دوستان و کادریها تنبیه یا مجازات نشوید و خیلی هم کار نکنید تا به شما فشار بیاید و برخی از افرادی و دوستانتان از دست شما ناراحت شوند. اگر زیاد کار کنید توی چشم هستید و در زمان کار اگر زور ارشد گروهانتان به افراد دیگر نرسد اولین شخص برای کار کردن شما هستید که در ذهن او میآیید و تمام کارها روی سر شما خراب میشود و بعد از مدتی کم میآورید و دچار مشکل میشوید.

تا میتوانید در سربازی مسئولیتی قبول نکنید به خصوص ارشد گروهان چون تحت فشار بسیار بسیار زیادی هستید و به راحتی هم نمیتوانید انصراف دهید چون انصراف باعث تحقیر شما میشود و همه مشکلات را از چشم شما میبینند. روزهای اول سوال میکنند چه کسانی دست خط خوبی دارند که منشی گروهان شوند و حتی اگر دست خط خیلی خوبی ندارید قبول کنید چون منشی اغلب وظایف سبکتری دارد و بسیار راحت است.

همواره فاصله خود را نسبت به افراد دیگر گروهان حفظ کنید. همیشه امکان دارد برچسبی به شما بزنند و تا آخر مورد تمسخر قرار بگیرید. از طرفی اگر خیلی خودتان را بگیرید کسی از شما خوشش نخواهد آمد و تا بتوانند آزارتان میدهند. نفع اصلی را کسی برده است که در چشم نباشد. یکی دو تا دوست خوب داشته باشد و یک سلام و خداحافظ و تمام.

در پادگان بعد از هفته اول فشار عصبی قابل توجهی به افراد گروهان وارد میشود حتی شما و هر لحظه امکان دعوا و داد و فریاد وجود دارد. سعی کنید به این مسائل بی توجه باشید و دعوا کردن جدی میتواند به راحتی باعث تجدید دوره شما شود.

تجدید دوره بیشتر شبیه به یک تهدید است و بسیار کم اتفاق میافتد که کسی را تجدید دوره کنند. اگر به شهر بروید و کار خلافی انجام دهید؛ برای مثال رابطه نا مشروع که منجر به دستگیری شما توسط پلیس شود، استفاده از مشروبات الکلی و مواد مخدر که منجر به دستگیری شما شود به راحتی باعث تجدید دوره شما خواهد شد. قابل ذکر است که پلیس نیروی انتظامی نمیتواند شما را مجازات کند و باید شما را تحویل سازمانی که در آن خدمت میکنید بدهد مثل سپاه یا ارتش تا در آنجا مجازات شوید. همواره سعی کنید با لباس شخصی به شهر بروید و از لباس سربازی استفاده نکنید زیرا سیگار و قلیان کشیدن هم میتواند موجب دردسر برای شما شود.

برنامه سین در سربازی طوری طراحی شده است که شما حداقل زمان ممکن را داشته باشید. یعنی بلافاصله بعد از بیدار شدن سریع باید نظافت شخصی را انجام دهید بعد خیلی سریع وضو بگیرید و آماده رفتن به حسینیه شوید و بعد خیلی سریع ورزش صبحگاهی را انجام دهید، صبحانه را بخورید و سریعا به کلاس بروید. استراحت بین کلاسها خیلی کوتاه است. همین سریع بودن باعث میشود با کمبود زمان مواجه شوید و مقصود از برنامه سین در سربازی نیز همین است؛ ولی شما میتوانید با راهکارهایی در وقت خود صرفه جویی کنید. برای مثال میتوانید 5 دقیقه زودتر از خواب صبح بیدار شوید و دستشویی بروید و وضو بگیرید تا در صف طولانی منتظر نشوید و حدود 10 تا 15 دقیقه در وقت شما صرفه جویی شود. زمان رفتن به صبحانه آنکارد کامل کنید و پوتینهای خود را پوشیده باشید تا دوباره نخواهید از غذاخوری برگردید و لباس بپوشید. برای صرفه جویی در زمان شستن ظرف غذا خوری میتوانید ظرف غذا (یقلوی) خود را داخل یک پلاستیک فریزر بکنید و غذا را روی این پلاستیک بریزید و با یک عدد قاشق یک بار مصرف غذای خود را بخورید و وقتی تمام شد پلاستیک را در بیاورید و با قاشق یک بار مصرف داخل سطل زباله بیندازید. به این شکل ظرف غذای شما کثیف نمیشود و لازم نیست در صف طولانی برای شستن یقلوی منتظر بمانید و علاوه بر آن نیازی به حمل اسکاچ ندارید و پلاستیک فریزیر یا دسته دار همیشه تمیز تر و بهداشتیتر از ظرف غذا است.

در دوران آموزشی افرادی هستند که بی ملاحظه هستند و هیچ گونه وسیلهای با خودشان نمیآورند و اغلب ضعیفترین اعضا را هدف قرار میدهند و تمام وسایل خود را از آنها میگیرند. از این افراد دوری کنید چرا که خیلی سریع شما نقش تدارکات را بازی میکنید و هر کسی که کمبودی داشته باشد آن را از طریق شما جبران میکند. البته کمک کردن و کمک گرفتن (به اشتراک گذاری وسایل) بسیار خوب است ولی اگر این موضوع یک طرفه باشد ضرر میکنید. در پادگان خیلی از وسایلی که به آنها اهمیت نمیدادیم بسیار ارزشمند میشوند اگر توانایی به دست آوردن آن وسیله و یا قرض گرفتن آن را نداشته باشید تا آخر دوره با مشکل مواجه میشوید. مثلا اگر قفلی که میبرید خیلی کوچک باشد و به کمدتان نخورد، هستند افرادی که نیاز به یک سری وسیله داشته باشند و به راحتی آن را از کمد شما بردارند. همیشه روی تمام وسایل خود مثل دمپایی، داخل پوتین، داخل کلاه، پشت شلوار، پشت پیراهن، لیوان، یقلوی و... شماره گردان، شماره گروهان و کد خود را به همراه نام و نام خانوادگی بنویسید تا در صورت گم شدن وسایل آن را به دست شما برسانند.

در پادگان چیزی به نام برنامه سین (ساعت یگان نظامی) وجود دارد که مطابق آن باید عمل کنید. برای مثال باید ساعت چهار صبح بیدار شوید و تا 4:15 نظافت شخصی انجام دهید بعد به حسینیه برای نماز جماعت بروید، بعد ورزش صبحگاهی، خوردن صبحانه، شروع کلاسهای تئوری و عملی، نماز ظهر، ناهار، ادامه کلاسها، شام، نماز مغرب و عشا، واکس زدن و آنکارد تخت، آمادگی برای قرق و خوابیدن.

در پادگان چندین گردان وجود دارد (مثلا 4 گردان) که هر گردان شامل چندین گروهان میشود (مثلا 4 یا 5 گروهان). هر گروهان یک فرمانده دارد و کل گردان نیز یک فرمانده دارد.

در پادگان دوستانی پیدا میکنید که بسیار با آنها صمیمی میشوید و اغلب این دوستی با شما میماند. در زمان رفتن در اتوبوس نیز دوستان خیلی خوب و جدیدی پیدا میکنید ولی در زمان دسته بندی خیلی راحت و سریع دوستان شما از هم جدا میشوند و در گروهانهای مختلف پخش میشوند. شما حدودا دو ماه صبح تا شب با یک سری از افراد که تقریبا سن و شرایط شما را دارند زندگی میکنید که این مدت بیشتری زمانی است که حتی با صمیمیترین دوستان خود سپری نکردهاید و همین موجب یافتن دوستان خیلی خوبی میشود.

زمانی که مرخصی شهری میگیرید تا به بیرون از پادگان بروید اغلب رانندگان و مغازه دارها میدانند سرباز جدید هستید و تا بتوانند سر شما کلاه میگذارند. از یک سرباز قدیمی یا کادری کمک بگیرید و اول قیمت را بپرسید بعد خرید کنید. زمانی که سرباز میشوید اغلب مردم عادی احترام زیادی برای شما قائل نیستند و کاسبها تا بتوانند از شما به عنوان یک منبع درآمد استفاده میکنند و بتوانند سر شما کلاه میگذارند. شما را به دید یک دسته اضافه و حتی شرور نگاه میکنند که البته این بستگی به منظقه و برخورد خودتان دارد.

همواره قبل از رفتن به خدمت سربازی و در داخل پادگان هر گونه (تاکید میکنم) هر گونه تست جسمی و به خصوص روانی که از شما گرفتند به درستی جواب دهید و اگر مشکل کوچکی هم دارید دنبال جلب توجه یا جلب ترحم هرگز نباشید. در پادگان کسی دلش برای کسی نمیسوزد و اگر حتی به اشتباه هم بنویسید مشکلی دارید و نیت شما آسایش و راحتی بیشتر باشد خیلی سریع شما را معاف از رزم و گروه ب میکنند که اصلا ارزشش را ندارد. قبل از سربازی هم اگر مشکل خیلی بزرگ و خاص ندارید به دکتر بگویید هیچ مشکلی ندارم چون معاف از رزم هم که بشوید بی کار نیستید و باید کارهای دیگری حتی سختتر و پستتر انجام دهید و امکان دارد برای استخدام شما مشکل پیش بیاید. پس همواره به یاد داشته باشید اطلاعات غلط چه قبل و چه در دوران آموزشی ننویسید و نگویید و تا مشکل خیلی جدی ندارید آن را بروز ندهید و دنبال ترحم نباشید که خیلی سریع و بدون کارشناسی معاف از رزم یا بند ب میشوید.

سربازی یا از نظر من (صف بازی) موقعیتی هست که شما تمام کارهای خود از جمله خوردن، نماز، سرویس بهداشتی، تلفن عمومی، بوفه، مسواک، مرخص شدن، حمام رفتن، لباس شستن و خلاصه تمام کارهای روزمره را در قالب صف شدن و انتظار کشیدن انجام میدهید.

در 90 درصد موارد مرخصی میاندوره (حدود شش روز) و مرخصی پایان دوره (حدود 15 روز) وجود دارد که امکان دارد به دلیل موارد امنیتی و فشار روانی و... فرماندهان شما بگویند اصلا مرخصی ندارید و این اصلا صحیح نیست.

توجه کنید که در برخی از پادگانها روز اول ورود به پادگان حمل وسایل مختلف و حتی غیر مجاز به داخل پادگان به دلیل جمعیت زیاد سربازان و نبود زمان کافی جهت بررسی سربازان دژبانی و توجیه نبودن شما راحتتر است. وسایلی مانند ژیلت، داروهای ضروری، قیچی تاشو، ناخن گیر و...

سوالات متداول خدمت سربازی...